Aspargin, Aflomag, Alumag, Aronomag, Amag B, Aspimag, Calmazin, Bemag

Aspargin to nazwa handlowa preparatu złożonego zawierającego potas i magnez, stosowanego w niedoborach tych jonów.
Potas jest jonem głównie wewnątrzkomórkowym, jego stężenie w surowicy krwi wynosi 3.5-5.0 mmola/ml.
Norma stężenie jonów magnezu w surowicy krwi to 0.75-1.25 mmol/ml.

Jeśli stężenie danego jonu przekracza normę, mówimy o hipermagnezemi lub hiperkaliemii. Stężenie poniżej normy określane są jako odpowiednio hipomagnezemia i hipokaliemia.

Na stężenie jonów magnezu i potasu we krwi mają wpływ różne czynniki, między innymi dieta. Duże ilości potasu zawierają na przykład sok pomidorowy i banany. Magnez zawarty jest między innymi w czekoladzie. Z kolei kawa może powodować spadek stężenia magnezu.

Niewielkiego stopnia zburzenia stężenia jonów potasu i magnezu manifestują się jako skurcze i bóle mięśniowe, drętwienia, parestezje (zaburzenia czucia w postaci mrowienia, pieczenia skóry). Większe odchylenia od normy mogą powodować poważniejsze zaburzenia, od dolegliwości ze strony układu pokarmowego (biegunki/zaparcia), przez zaburzenia rytmu serca (niedobory potasu powodują tachyarytmie, hiperkaliemia może powodować bloki przewodzenia, w skrajnych przypadkach może być przyczyną zatrzymania krążenia) aż po zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Podawanie preparatów zawierających jony potasu i magnezu jest konieczne w trakcie terapii niektórymi lekami, na przykład lekami moczopędnymi (furosemidum). Inne leki, jak na przykład niesterydowe leki przeciwzapalne, ACE-I czy antagoniści aldosteronu powodują magazynowanie potasu w organizmie.

Inne preparaty złożone zawierające jony magnezu i potasu (za Indeksem Leków MP 2007): Aspargin, Aflomag, Alumag, Aronomag, Amag B, Aspimag, Calmazin, Bemag