Betaadrenolityki, nazywane potocznie beta-blokerami, są to leki blokujące działanie adrenaliny i noradrenaliny (układ adrenergiczny) na receptory beta 1 i beta 2.
Leki takie jak propranolol, sotalol, pindolol są nieselektywne, to znaczy blokują zarówno receptory beta 1 jak i receptory beta 2. Atenolol, metoprolol czy bisoprolol są kardioselektywne, to znaczy oddziałują tylko na receptory beta 1, które są obecne w sercu (układ bodźcoprzeowdzący). Osobną grupą są beta-blokery mające dodatkowe działania poza blokowaniem receptorów beta. Przykładem jest nebiwolol, nieselektywny beta-bloker o dodatkowym działaniu rozkurczającym naczynia poprzez zwiększanie stężenia tlenku azotu.
Leki z grupy beta-blokerów są wykorzystywane w leczenie choroby wieńcowej (zwolnienie rytmu serca wiąże się ze zmniejszeniem zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen), nadciśnienia tętniczego (zmniejszenie częstości pracy serca oraz poprzez hamujący wpływ na okład renina-angitensyna-alodsteron), także w niektórych zaburzeniach rytmu czy w leczeniu objawowym nadczynności tarczycy.
Do działań niepożądanych tej grupy leków należą między innymi zaburzenia rytmu serca o charakterze bloków przewodzenia, skurcz oskrzeli i duszność (szczególnie niebezpieczne u astmatyków), impotencja, zawroty głowy i nadmierne spadki ciśnienia tętniczego.
Copyright © Kardiolo.pl. Wszelkie Prawa Zastrzeżone. Kopiowanie bez pisemnej zgody jest zabronione.