Frakcja wyrzutowa
Frakcja wyrzutowa (EF, enjection fraction) jest parametrem hemodynamicznym określającym jaki procent objętości krwi wypełniającej komorę serca jest wypompowywany w czasie skurczu.
Frakcję wyrzutową określa się podczas badania ECHO serca. Zwykle oblicza się tylko EF lewej komory, wynik świadczy o wydolności mięśnia sercowego. U zdrowego człowieka frakcja wyrzutowe lewej komory powinna przekraczać 65%. Niewydolności serca towarzyszy spadek EF poniżej 45-50%. Frakcja wyrzutowa poniżej 20% jest jednym ze wskazań do transplantacji serca.
Niewydolność serca
Niewydolność serca może być przewlekła, wywołana nadciśnieniem tętniczym, kardiomiopatią czy chorobą niedokrwienną serca. Niewydolność może też być stanem nagłym, na przykład w ostrym zawale serca czy w zapalenie mięśnia sercowego w przebiegu grypy.
Niewydolność lewokomorowa serca powoduje spadek wydolności wysiłkowej. Znaczna niewydolność może doprowadzić do zastoju w krążeniu płucnym, nawet do obrzęku płuc. Stopień przewlekłej niewydolności serca określa się według skali NYHA oceniającej, przy jakim wysiłku chory odczuwa duszność:
- I stopień niewydolności jest dla chorego nieodczuwalny, o chorobie świadczą zmiany w badaniu ECHO serca,
- IV stopniu chory odczuwa duszność w spoczynku i nie jest w stanie wykonywać prostych czynności (np. uczesać się, zagotować wodę na herbatę, wszytko jest za bardzo męczące).
Farmakologiczne leczenie przewlekłej niewydolności serca polega na podawaniu leków z grupy beta blokerów, ACE inhibitorów, antagonistów receptora aldosteronu, leków diuretycznych (moczopędnych) czasem leków inotropowo dodatnich (zwiększających siłę skurczu mięśnia sercowego). Dobór leków zależy od konkretnej sytuacji zdrowotnej chorego.
Ostra niewydolność serca wymaga często podawania leków przeciwwstrząsowych lub mechanicznego wspomagania mięśnia sercowego (kontrapulsacja wewnątrzaortalna) do czasu opanowanie przyczyny niewydolności.
