Migotanie przedsionków
Migotanie przedsionków jest najczęstszym zaburzeniem rytmu, występującym u ludzi dorosłych. Cechą charakterystyczną migotania przedsionków jest całkowicie zdezorganizowana depolaryzacja mięśniówki przedsionków.
Fala depolaryzacji nie prowadzi do skutecznego hemodynamicznie skurczu przedsionków. W badaniu przedmiotowym pacjenta z migotaniem przedsionków stwierdza się całkowicie niemiarową czynność serca i deficyt tętna na obwodzie (fala tętna na tętnicy promieniowej nie pokrywa się w czasie z pracą serca). Migotanie przedsionków spotykane jest u 5-10% ludzi starszych.
Wędrująca fala depolaryzacji w przedsionkach prowadzi do zaburzeń efektywnego hemodynamicznie skurczu przedsionka. Nieefektywne skurcze przedsionków powodują zmniejszenie ciśnienia napełniania lewej i prawej komory co z reguły objawia się spadkiem pojemności minutowej. Pojemność minutowa jest to objętość krwi tłoczona przez serce w ciągu minuty).
Pacjenci z migotaniem przedsionków skarżą się na kołatanie serca (nierówna praca, uczucie potykania się serca).
Przyczyny migotania przedsionków
- nadciśnienie tętnicze (Hypertensio arterialis)
- choroba niedokrwienna serca (IHD)
- nadczynność tarczycy - nadmiar hormonów działa niekorzystnie na szybkość pobudzeń mięśnia sercowego;
- niedomykalność zastawki dwudzielnej, zwężenie zastawki dwudzielnej, zwężenie zastawki aortalnej, niedomykalność zastawki aortalnej, zwężenie lub niedomykalność zastawki trójdzielnej;
- zespół chorego węzła zatokowego
- reumatyczna wada mitralna
- kardiomiopatia
- otwór w przegrodzie międzyprzedsionkowej
- zatorowość płucna
- operacje kardiochirurgiczne
- idiopatyczne migotanie przedsionków (niewiadome pochodzenie).
Migotanie przedsionków spowodowane jest przez organiczną chorobę, która prowadzi z reguły do powiększenia lewego przedsionka. W zależności od czasu trwania migotanie przedsionków jest zwykle dzielone na napadowe (paroxysmal, napad jest krótkotrwały, ustępuje w wyniku leczenia farmakologicznego lub samoistnie) i utrwalone (trwające przewlekle, umiarawiane kardiowersją elektryczną lub oporne na leczenia farmakologiczne).
Napadowe migotanie przedsionków trwa z reguły do 48 godzin. Utrwalone dłużej niż 48 godzin.
Nowo rozpoznane migotanie przedsionków może być zarówno pojedynczym incydentem arytmii, początkiem migotania napadowego, jak też migotaniem przewlekłym.
Leczenie migotania przedsionków
Leczenie polega na stosowaniu leków antyarytmicznych. W razie niepowodzenia leczenia farmakologicznego stosowana jest kardiowersja elektryczna.
Migotanie przedsionków w zapisie EKG
Aktywność elektryczna przedsionków może być wykryta za pomocą badania EKG. W EKG nie ma widocznych załamków P, a linia izoelektryczna składa się z wychyleń o małej amplitudzie (migotania lub fal f). Częstotliwość pobudzeń docierających do węzła AV waha się między 350-600/min., dzięki hamującemu działaniu tego węzła tylko 110-180 spośród nich zostaje przewiedzione do komór i powoduje powstanie zespołu QRS. Cechy charakterystyczne migotania przedsionków w zapisie EKG to: brak załamków P, niemiarowy rytm komór (nierówne odstępy między załamkami R).
Artykuły Migotanie przedsionków
EKG (elektrokardiogram)
Badanie EKG (elektrokardiogram) jest to najprostsze i najczęściej przeprowadzane badanie w diagnostyce chorób serca. Aparat EKG...
Migotanie przedsionków u ciężarnych
Postępowanie w migotaniu przedsionków u kobiety ciężarnej jest uzależnione w dużej mierze od tego, jak arytmia jest tolerowana....



