Migotanie przedsionków u pacjentów z ciężką postacią sepsy

Migotanie przedsionków u pacjentów z ciężką postacią sepsy

Pacjenci hospitalizowani z powody ciężkiej postaci sepsy, którzy doświadczają migotania przedsionków są bardziej narażeni na udar oraz śmierć. Migotanie przedsionków jest jedną z najczęściej występujących arytmii serca u krytycznie chorych pacjentów. Wcześniejsze badania wykazały, że u 6-20% osób dotkniętych ciężką postacią sepsy pojawia się migotanie przedsionków, co sugeruje, że sepsa może wpływać na ryzyko pojawienia się arytmii. Przewlekłe migotanie przedsionków jest znanym czynnikiem ryzyka udaru i śmierci.

Badania nad związkiem sepsy z migotaniem przedsionków

Aby zbadać związek pomiędzy ciężką sepsą a migotaniem przedsionków, naukowcy z Boston University School of Medicine przeprowadzili analizę danych 3 144 787 hospitalizowanych dorosłych pacjentów. Badacze zidentyfikowali 49 082 ciężkich przypadków sepsy, które spełniały kryteria badań. U pacjentów tych doszło do migotania przedsionków w czasie pobytu w szpitalu. Do wystąpienia arytmii doszło podczas 20 608 hospitalizacji pacjentów z sepsą lub jej brakiem, a także w czasie 2986 hospitalizacji pacjentów z ciężką postacią sepsy. Analiza danych wykazała, że 14% przypadków migotania przedsionków wystąpiło w kontekście ciężkiej postaci sepsy. W porównaniu do pacjentów szpitalnych, którzy nie mieli sepsy, osoby z ciężką jej postacią były niemal siedmiokrotnie bardziej narażone na migotanie przedsionków. Na wystąpienie arytmii wpływają wiek, płeć, rasa, przebyta niewydolność serca, otyłość, złośliwa postać raka, udar oraz niewydolność różnych narządów. Wśród pacjentów z ciężką postacią sepsy pojawienie się migotania przedsionków było powiązane z większym ryzykiem udaru niedokrwiennego. Dla kontrastu, pacjenci z ciężką sepsą, którzy wcześniej doświadczyli migotania przedsionków nie znajdowali się w grupie ryzyka udaru. Pacjenci, którzy w szpitalu doznali migotania przedsionków byli również bardziej narażeni na śmierć.

Znaczenie badań nad ryzykiem udaru

Ryzyko udaru niedokrwiennego u pacjentów z ciężką postacią sepsy i migotaniem przedsionków może mieć związek z kilkoma mechanizmami. Sepsa może zwiększać prawdopodobieństwo udaru z powodu zapaści krążeniowej, ogólnoustrojowego stanu zapalnego oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. W takiej sytuacji migotanie przedsionków może być jedynie markerem cięższej postaci choroby i ryzyka udaru. Naukowcy podkreślają, że obecnie występowanie migotania przedsionków u pacjentów z ciężką postacią sepsy jest niedostrzeganym problemem. Jeżeli jednak kolejne badania potwierdzą ten związek, wskazane będzie przeanalizowanie strategii, które mogą zmniejszyć ryzyko poważnych następstw migotania przedsionków u pacjentów z sepsą. Już teraz wiadomo, że przeprowadzone badania rzucają nowe światło na ryzyko udaru i śmierci u pacjentów dotkniętych ciężką postacią sepsy.

Joanna Brodziak

Źródło: Science Daily

Znajdź najlepszego lekarza

Artykuły Migotanie przedsionków u pacjentów z ciężką postacią...

Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków jest najczęstszym zaburzeniem rytmu, występującym u ludzi dorosłych. Cechą charakterystyczną migotania...

Tagi Migotanie przedsionków u pacjentów z ciężką postacią...

Grupy Migotanie przedsionków u pacjentów z ciężką postacią...

Grupa Udar mózgu

Grupa Udar mózgu

Grupa dla osób, które przeszły udar mózgu lub żyją z takimi osobami. Dowiedz się czego można się spodziewać po udarze niedokrwiennym mózgu, jakie są jego przyczyny i komplikacje.

Grupa Migotanie przedsionków

Grupa Migotanie przedsionków

Porozmawiaj o zabiegach likwidujących migotanie przedsionków. Opowiedz jak to schorzenie przebiega u Ciebie i jak sobie z nim radzisz. Zapytaj lub podziel się swoimi...