Nadciśnienie tętnicze u kobiet w ciąży

Nadciśnienie tętnicze pojawia się u 5% wszystkich kobiet w ciąży, stanowiąc największą przyczynę zgonów matek i płodów.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego w ciąży sugeruje wzrost wartości ciśnienia tętniczego powyżej 140/90 mmHg lub 15 mmHg i więcej w porównaniu do wartości mierzonych przed ciążą lub w pierwszym trymestrze ciąży.

Uważa się że nadciśnienie występujące przed 20 tygodniem ma charakter pierwotny , a po 20 jest indukowane ciążą. U kobiet w stanie przedrzucawkowym nadciśnieniu tętniczemu towarzyszy białkomocz, obrzęki, zaburzenia krzepnięcia krwi, upośledzenie funkcji wątroby i nerek.

Zasady postępowania
* Lekiem z wyboru w pierwszej kolejności jest metyldopa i/lub hydralazyna;
* W dalszej kolejności beta-blokery kardioselektywne i labetolol: opóźniają rozwój płodu.
* Jeżeli przed ciążą chora leczona była werapamilem lub lekami moczopędnymi to można takie leczenie kontynuować;
* Ze względu na możliwość teratogennego działania i możliwości wystąpienia małowodzia lub ostrej niewydolności nerek u płodu; uważa się że stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny i antagonistów receptora AT1 jest przeciwwskazane zwłaszcza w II i III trymestrze ciąży. Podobnie jest z antagonistami wapnia (dilzem i pochodne dihydropirydyny).