Praca serca

Serce w czasie spoczynku wykonuje 70-75 skurczów na minutę. Objętość krwi wyrzucana z jednej komory podczas skurczu wynosi ok. 70 ml, zatem objętość wyrzutowa w spoczynku wynosi ok. 5 litrów/min.

Częstość skurczów serca reguluje układ nerwowy. Wzrost aktywności układu współczulnego - przyspiesza czynność serca a wzrost aktywności włókien przywspółczulnych zwalnia.

Objętość wyrzutowa serca zmienia się zależnie od kurczliwości komór, ciśnienia tętniczego i objętości krwi w komorze na początku skurczu.

Skurcz komór (systole) powoduje zamknięcie zastawek przedsionkowo-komorowych co zapobiega cofaniu się krwi do przedsionków. Jednocześnie zastawka aorty i zastawka pnia płucnego są otwarte, umożliwiając wydostanie się krwi na obwód.

W czasie rozkurczu komór (diastole) mają miejsce zjawiska odwrotne. Zastawki przedsionkowo-komorowe otwierają się (krew napływa do komór), a zastawki aorty i pnia płucnego zostają zamknięte, co zapobiega cofaniu się krwi z tych naczyń.

Przepływ krwi w sercu daje zjawiska osłuchowe nazywane tonami serca. Skurcz komór podczas którego strumień krwi uderza w zamknięte zastawki przedsionkowo-komorowe słyszalny jest jako pierwszy (skurczowy ton serca). Uderzenie krwi cofającej się w aorcie i pniu płucnym, która natrafia na zamknięte zastawki odpowiednio aorty i p. płucnego słyszalne jest jako drugi (rozkurczowy ton serca).

Artykuły Praca serca

Anatomia serca Serce (cor s. cardia) jest narządem ośrodkowym układu naczyniowego określanym przez anatomów jako mięsień wydrążony, odgrywający...

Ciśnienie krwi i tętno W cyklu pracy serca wyróżniamy skurcz i rozkurcz. Podczas skurczu (systole) krew wyrzucana jest z komór do tętnic. W czasie...

Tagi Praca serca