Kliniczna korelacja pomiędzy stężeniem triglicerydów (trójglicerydów) a częstością występowania choroby niedokrwiennej jest mniej jasna niż w przypadku cholesterolu LDL i HDL.
Wiadome jest, że podwyższone stężenie LDL w osoczu a obniżone HDL wpływają na przyspieszenie rozwoju zmian miażdżycowych w naczyniach wieńcowych.
Fakt, że nie do końca poznana jest rola triglicerydów (trójglicerydów) w powstawaniu blaszki miażdżycowej bierze się z trudności w separacji efektów HDL i triglicerydów (trójglicerydów). Stężenie triglicerydów (trójglicerydów) i cholesterolu HDL są ze sobą ściśle skorelowane.
Wyniki wielu prób klinicznych świadczy, że triglicerydy (trójglicerydy) są prawdopodobnie związane z ryzykiem choroby niedokrwiennej serca. Wyniki badań Framingham Study sugerują że kobiety z niskim poziomem cholesterolu HDL i hipertriglicerydemią mają szczególnie duże ryzyko rozwoju choroby niedokrwiennej serca.
Zalecane stężenie triglicerydów (trójglicerydów) wynosi <200 mg/dl co odpowiada 2, 3 mmol/l