Trzepotanie przedsionków
Trzepotanie przedsionków jest jednym z rodzajów zaburzeń rytmu (arytmii), objawiającą się zbyt szybką, ale miarową czynnością elektryczną i skurczową przedsionków (kurczą się z częstością ok. 250-300/min.).
Węzeł przedsionkowo-komorowy częściowo hamuje przewodzenie tak szybkiej fali pobudzenia z przedsionków do komór. Ilość impulsów przewiedzionych do mięśniówki komór decyduje jaka jest częstość skurczów serca. Dzięki hamującemu działaniu węzła przedsionkowo-komorowego mimo szybkiej akcji przedsionków akcja serca może być prawidłowa lub lekko przyspieszona.
Trzepotanie przedsionków dzielone jest na napadowe (czas trwania do 48 godzin) i utrwalone (czas trwania dłuższy niż 48 godzin). Napadowe trzepotanie przedsionków jest arytmią, wymagającą natychmiastowej interwencji lekarskiej i umiarowienia (przywrócenia prawidłowego rytmu serca) najczęściej w warunkach szpitalnych. Umiarowienie może być uzyskane dwiema drogami: farmakologiczne (podawanymi doustnie lub dożylnie lekami) albo elektryczne (za pomocą kardiowersji elektrycznej).
Rozpoznanie trzepotania przedsionków stawiane jest na podstawie badania lekarskiego i badania EKG. W celu wykrycia przyczyn arytmii wykonuje się także inne badania laboratoryjne i kardiologiczne wg schematu diagnostycznego ustalonego przez lekarza (echo serca, holterowskie badanie EKG, stymulacja przezprzełykowa przedsionków).
Każdy napad trzepotania przedsionków wymaga ustalenia jego przyczyny. W przypadku jednorazowego napadu nie jest konieczne przewlekłe stosowanie leków antyarytmicznych. W większości przypadków stosowane są leki, które poprawiają wydolność serca oraz podtrzymują prawidłowy rytm serca po umiarowieniu. W określonych sytuacjach jedną metodą skutecznego leczenia może być wszczepienie stymulatora serca.



