Przezskórna walwuloplastyka płucna jest obecnie leczeniem z wyboru pacjentów z wrodzonym zwężeniem zastawki płucnej zarówno u dzieci jak i osób dorosłych.
Wskazaniem do walwuloplastyki zastawki pnia płucnego jest jej zwężenie - stenoza. Początki stosowania tego zabiegu sięgają 1982 roku.
Przezskórna walwuloplastyka zastawki pnia płucnego polega na wprowadzeniu specjalnego cewnika zakończonego balonikiem do prawego serca. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Pacjent leży na stole, a do jego żyły udowej w prawej pachwinie wprowadzona jest igła ze specjalną koszulką z tworzywa sztucznego. Po uzyskaniu dostępu do naczynia igła jest usuwana, a wprowadzany jest specjalny cewnik z balonikiem. Średnica balonu jest większa od pierścienia zastawki o około 30-40%.
Zabieg charakteryzuje się wysoką skutecznością. Ryzyko powikłań jest niewielkie. Powikłania występują głównie u noworodków (zaburzenia rytmu, tamponada worka osierdziowego).