WPW (zespół Wolffa - Parkinsona - Whitea)

W układzie przewodzącym serca jedyną prawidłową drogą prowadzącą między przedsionkami a komorami jest pęczek Hisa. Część populacji posiada dodatkowe drogi, którymi bodźce elektryczne przekazywane są bezpośrednio z przedsionków do komór.

Węzeł przedsionkowo-komorowy w sercu o prawidłowej budowie zapewnia opóźnienie impulsów elektrycznych wygenerowanych przez węzeł zatokowo-przedsionkowy (SA).

Obecność w sercu dodatkowej drogi przewodzenia może być przyczyną występowania częstoskurczów. Fala depolaryzacji może przechodzić z przedsionków do komór drogą dodatkową i powracać wstecznie pęczkiem Hisa do przedsionków. Taka wędrująca fala depolaryzacj nazywana jest reentry i jest ona przyczyną powstania częstoskurczu.

Dodatkowa droga przewodzenia nazywana jest pęczkiem Kenta. Droga ta przewodzi bodźce elektryczne szybciej niż węzeł przedsionkowo-komorowy. Dzięki takim właściwościom fala depolaryzacji dociera szybciej do mięśniówki komór niż to ma miejsce w prawidłowym układzie bodźcoprzewodzącym. Zjawisko to obserwowane jest w zapisie EKG jako skrócenie odstępu PR. Bodziec elektryczny przewodzony drogą dodatkową powoduje powolną depolaryzację mięśniówki komór co objawia się powstaniem fali delta w EKG - zazębienie na ramieniu wstępującym zespołu QRS. Wkrótce potem reszta mięśniówki komór ulega szybkiej depolaryzacji spowodowanej nadejściem bodźca elektrycznego normalnie przewiedzionego przez węzeł AV.

Wyróżnia się dwa typy zespołu WPW (zespół Wolffa - Parkinsona - Whitea):

  • A - w badaniu EKG widoczna jest fala delta (załamanie na ramieniu zespołu QRS - w tym typie pęczek Kenta obecny jest po lewej stronie);
  • B - w badaniu EKG nie stwierdza się fali delta - w tym typie pęczek Kenta znajduje się po prawej stronie.

Zespół WPW może objawiać się napadami częstoskurczu jednak u wielu pacjentów przebiega bezobjawowo i wykrywany jest przypadkowo podczas badania EKG. Bezobjawowy zespół WPW nie wymaga leczenia.

Postacie kliniczne zespołu WPW

  • zdecydowana większość pacjentów z zespołem WPW ma prawidłowy zapis EKG;
  • pacjenci z pojedynczymi skurczami dodatkowymi (ekstrasystolie);
  • pacjenci z zaburzeniami rytmu, które mogą zagrażać ich życiu, czas refrakcji pęczka Kenta (dodatkowy, nieprawidłowy pęczek w układzie bodźcoprzewodzącym) jest bardzo krótki co u pacjentów z migotaniem przedsionków może sprowokować częstoskurcz komorowy lub migotanie komór (nagły zgon sercowy).

Rozpoznanie zespołu WPW

  • objawy kliniczne;
  • zapis EKG;
  • badanie holterowskie;
  • EKG wysiłkowe (w zapisie EKG zanika fala delta charakterystyczna dla tego zespołu).

Leczenie zespołu WPW

  • masaż zatoki szyjnej,
  • leki przeciwarytmiczne,
  • kardiowersja,
  • ablacja drogi dodatkowej.

Artykuły WPW (zespół Wolffa

Ablacja Ablacja to zabieg wykonywany w pracowni elektrofizjologii, którego celem jest usunięcie z serca ogniska będącego źródłem arytmii....
Zaburzenia rytmu serca Prawidłowy rytm serca to rytm zatokowy, podczas którego węzeł zatokowo-przedsionkowy (SA) działa jak naturalny rozrusznik z...
Układ przewodzący serca (układ bodźcotwórczy serca) Komórki mięśnia sercowego (kardiomiocyty) charakteryzują się automatyzmem. Jest to zdolność do samoistnego rozprzestrzeniania się...
EKG (elektrokardiogram) EKG (elektrokardiogram) Badanie EKG (elektrokardiogram) jest to najprostsze i najczęściej przeprowadzane badanie w diagnostyce chorób serca. Aparat EKG...
Zespół wydłużonego QT (long QT syndrome, LQTS) Zespół wydłużonego QT (long QT syndrome, LQTS) to zespół, w którym występuje patologicznie wydłużony odstęp QT w zapisie EKG....
Arytmia serca Arytmia serca to stan, w którym prawidłowa praca serca jest zaburzona. U podłoża tego typu patologii leżą nieprawidłowości w...
Preekscytacja Preekscytacja Preekscytacja to stan, w którym mięśniówka komór serca jest pobudzana przedwcześnie. W warunkach fizjologicznych impuls...
Zjawisko reentry Zjawiska reentry, czyli powtórnego wejścia, jest jednym z najczęstszych mechanizmów, w jakich dochodzi do powstawania zaburzeń...
Kardiologia, Serce i Choroby Serca